Ба шумо патент лозим аст?
Патент ба ҳама лозим нест. Ба шаҳрвандони Қирғизистон, Қазоқистон, Арманистон ва Беларус он тамоман лозим нест — имтиҳони патентро низ супоридан шарт нест. Онҳое, ки иҷозати истиқомати доимӣ ё муваққатӣ доранд, қоидаи худро доранд. Ба чаҳор савол ҷавоб диҳед — мо ҳолати шумо ва моддаи қонунеро, ки аз он чунин ҷавоб мебарояд, номбар мекунем.
Тарҷума аз ҷониби мо анҷом дода шудааст ва ҳанӯз аз ҷониби соҳибзабон санҷида нашудааст. Хато ёфтед — ба мо нависед.
Чаро ин умуман савол шудааст
Дар Русия калимаи «патент» ду чизи тамоман гуногунро мефаҳмонад. Якум — ҳуҷҷате, ки ба шаҳрванди хориҷӣ ҳуқуқи кор кардан медиҳад; ин саҳифа ва тамоми сайти мо дар бораи ҳамин аст. Дуюм — низоми андозбандии патентӣ барои соҳибкорон; ба он имтиҳони забони русӣ ҳеҷ иртибот надорад. Танҳо калима як аст.
Баъд фарқиятҳо аз рӯи шаҳрвандӣ сар мешаванд. Пас аз таъсиси Иттиҳоди иқтисодии Аврупову Осиё шаҳрвандони Беларус, Қазоқистон, Арманистон ва Қирғизистон дар Русия бе ҳуҷҷатҳои иҷозатдиҳанда кор мекунанд — ба онҳо на патент, на иҷозати корӣ, на сертификати имтиҳони патент лозим аст. Ба шаҳрвандони Ӯзбекистон, Тоҷикистон, Озарбойҷон, Молдова ва Украина патент лозим аст, зеро вуруди онҳо бевиза аст, кор бошад — бо патент. Ба онҳое, ки барои вуруд виза лозим аст, на патент, балки иҷозати корӣ ба расмият дароварда мешавад ва дар ин кор корфармо низ иштирок мекунад.
Онҳое, ки аллакай ҳуҷҷати истиқомат доранд, ҷудо меистанд. Иҷозати истиқомати доимӣ ҳуқуқи бе патент кор карданро дар тамоми кишвар медиҳад, иҷозати истиқомати муваққатӣ — танҳо дар ҳамон вилояте, ки дода шудааст. Паноҳгоҳи муваққатӣ ва мақоми гуреза низ талаби патентро бекор мекунанд. Чунин ҳуҷҷат аз шаҳрвандӣ қавитар аст: агар он бошад, саволи патент баста мешавад, аз куҷо омада бошед ҳам.
Хато дар ин ҷо ба ҳар ду тараф гарон меафтад. Кор кардан бе патент дар ҷое, ки он лозим аст — ҷарима ва хориҷкунӣ бо манъи вуруд, ва ин аз рӯзи аввали кор, на аз лаҳзаи тафтиш. Тайёрӣ ба имтиҳоне, ки супоридан шарт нест — ҳафтаҳои беҳуда ва пуле, ки ба онҳое дода мешавад, ки аз ин даромад мекунанд. Барои ҳамин ҷавоби боло моддаи қонунро мегӯяд: ҷавобро тафтиш кардан мумкин аст, ба гапи мо бовар кардан шарт нест.